Werkomgeving    

Ons werkterrein
De LindA Foundation heeft haar werkterrein in het district Lira in Noord-Oeganda.

Algemeen
De meeste mensen in het werkgebied zijn erg arm. Ze leven hoofdzakelijk van veeteelt en landbouw (Oeganda is een heel vruchtbaar land). Overal waar je kijkt zie je kippen, geiten en koeien en bij bijna elk huis wordt maÔs en dergelijke verbouwd. Op het platteland wonen de mensen hoofdzakelijk in ronde lemen hutten met een rieten dak en in de grotere dorpen in huizen van steen, leem en/of golfplaten. De huizen zijn vaak in vervallen staat.

De mensen in het gebied waar Lira ligt horen bij de Langi stam. Het zijn vriendelijke mensen. Zo'n stam bestaat weer uit allemaal clans (zeer uitgebreide families). Ze hebben nog veel stamgebruiken, als een man met een vrouw wil trouwen moet hij haar ouders bijvoorbeeld 4 koeien en 10 geiten betalen. In Oeganda zijn tientallen stammen die elk hun eigen taal hebben. Gelukkig is communicatie niet moeilijk, de officiŽle taal is Engels. Dit komt doordat Oeganda een Britse kolonie was. Ook de scholen geven hun lessen in de Engelse taal.

Oorlog

Vanaf 1986 tot begin 2008 woedde in Noord-Oeganda een strijd tussen de rebellen van de LRA (Lord's Resistance Army = het verzetsleger van de Heer) en het regeringsleger. De rebellen hebben een vreemde naam, want ze doen juist alles wat de Heer niet wil. Niemand begeep precies waarom de rebellen vochten en wat ze wilden bereiken. Ze zeiden zelf dat ze een samenleving wilden waarin de 10 geboden uit de Bijbel werden nageleefd, maar dat is onlogisch gezien hun acties. De rebellen zijn verantwoordelijk voor veel gruweldaden. Ze vermoordden, terroriseerden en beroofden onschuldige dorpsmensen. Ze ontvoerden kinderen om te dienen in hun leger als soldaten of voedseldragers. Meisjes werden vaak als seksslavinnen aan legercommandanten gegeven. De kinderen werden door de rebellen gehersenspoeld en soms zelfs gedwongen hun eigen familieleden aan te vallen en te vermoorden. Als ze probeerden te ontsnappen werden ze vermoord door de rebellen of door andere ontvoerde kinderen die daartoe gedwongen werden. De bevolking leed zwaar onder het conflict en de economische ontwikkeling van het gebied werd ernstig belemmerd. Boko Haram is momenteel in Nigeria op dezelfde gruwelijke manier bezig als toentertijd de LRA. 

Vluchtelingen

Uit angst voor de rebellen zijn erg veel mensen uit hun dorpen gevlucht. In Lira waren op een gegeven moment ongeveer 500.000 binnenlandse vluchtelingen, verdeeld over zo'n 45 kampen. In totaal zijn er in Noord-Oeganda ongeveer 1.500.000 mensen op de vlucht geslagen. De vluchtelingenkampen bestonden uit rijen en rijen kleine armzalige hutjes. De mensen hadden niets meer. Doordat deze mensen van huis en haard verdreven waren, konden ze hun land niet meer verbouwen en leidden ze vaak honger. De hulporganisaties deelden zo veel mogelijk eten uit in de kampen.

Momenteel gaan de mensen weer terug uit de kampen naar hun dorpen. Dit valt niet mee, de dorpen zijn in vervallen staat, er is geen water, geen stroom, geen school enz. De mensen hebben geen geld of middelen om een nieuw bestaan op te bouwen.


Huidige situatie
De rebellen hebben hun werkterrein verhuisd naar Congo.
Voor de mensen in Noord Oeganda betekent dit na 22 jaar van angst en terrorisatie door de rebellen eindelijk weer vrede. Voor de mensen in Congo begint een nieuwe nachtmerrie. 
De leider van de LRA, Joseph Kony, hangt een arrestatiebevel boven het hoofd van het Internationaal Gerechtshof in Den Haag, maar de Oegandese regering heeft gezegd dat ze indien mogelijk gebruik zullen maken van het traditionele gerechtssysteem. Dat stelt de beschuldigde in staat vergeving van zijn slachtoffers te vragen. Dan zou hij verder niet gestrafd worden. Moeilijk te begrijpen voor ons, maar dat is de Oegandese manier.
 
Het volgende probleem komt nu om de hoek kijken, want nu nemen de Karamojong hun kansen waar. Dit zijn veedieven uit het oosten van Oeganda en Kenia. Ze stelen wat er nog te stelen valt. Toch zijn de meeste vluchtelingen nu naar huis teruggegaan. De regering heeft hen golfplaten gegeven, om hun huisjes te herbouwen en ze krijgen mondjesmaat zaad om hun land weer te gaan bewerken.

Al met al heerst er een gevoel van hoop. Dat vertaalt zich bijvoorbeeld in een enorme bouwwoede in Lira stad. Overal verrijzen gebouwen. Meerdere grote banken hebben zich gevestigd. Er is optimisme in de toekomst. Investeerders zien het weer zitten. De mensen zelf hebben nog steeds weinig tot niets, maar waar hoop is, is leven. Door de oorlog in Darfur is alles in Lira erg duur geworden en de prijzen stijgen met de dag. Want alles gaat naar Juba, in Zuid Soedan, waar men er grof geld voor betaald.