Chenine Bosch    

Bron: NHL Magazine, december 2008 (Noordelijke Hogeschool Leeuwarden):

Verbeter de wereld, begin bij jezelf.

Chenine Bosch (26) wilde altijd al ‘iets’ doen voor de wereld en het liefst in Afrika. Samen met vriendin Marieke Ellens zette ze vorig jaar de stap. Het werd een werkvakantie bij het project Licht in dynamisch Afrika (LindA) in Oeganda. Nog steeds zet de alumni van de PABO zich vanuit Nederland in voor deze stichting.

Bij hun zoektocht naar een leuke en zinvolle vakantie stuitten Chenine en Marieke op het project van de Nederlandse Jozina van Eerdenburg. ‘Zij was aan het rondreizen door Oeganda en zag het grote verschil tussen het toeristische zuiden en arme noorden van het land. Boven de Nijl is veel armoede. De regio werd geteisterd door een rebellenoorlog, mensen leven in vluchtelingenkampen, veel kinderen hebben door de oorlog en aids geen ouders meer. In 2000 heeft Jozina daarom een weeshuis opgezet vlakbij de stad Lira.’

De oorlog is voorbij, maar het is nog steeds onrustig in de regio. Nog altijd komen er nieuwe kinderen naar het kindertehuis House of Grace, dat nu een thuis is voor ongeveer veertig kinderen. In totaal honderd kinderen komen dagelijks naar de school van het weeshuis en krijgen daar ook te eten.
Vaak zijn ze getraumatiseerd door de oorlog, hebben bijvoorbeeld gezien hoe hun ouders vermoord zijn door de rebellen. ‘Maar binnen het tehuis gaat het toch goed. Er is bijna nooit ruzie.’ De kleine Oegandezen hebben Chenines hart gestolen. Met stralende ogen vertelt ze over haar ervaring, die slechts zes weken duurde, maar grote indruk heeft gemaakt. ‘Je ziet de beelden op tv, geeft er les over op school en ik wilde zo graag iets doen. Dit project kwam op mijn pad en nu kon ik echt iets doen. Het zijn maar honderd kinderen en lijkt misschien een druppel op een gloeiende plaat, maar het is wel een druppel die belangrijk is voor het kind. Als je zo’n brede glimlach ziet, de spelende kinderen, dan weet je waar je het voor doet.’ Terug in Nederland bleef Chenine zich inzetten voor het project. Ze vraagt fondsen aan voor de uitbreiding van het
weeshuis, de school en de voorzieningen voor de vrijwilligers.
Ook probeert ze door voorlichting op scholen sponsors voor het SOS-programma te krijgen. SOS staat voor Send an Orphan to School. ‘Sommige weeskinderen wonen bij familieleden die geen geld hebben om hen naar school te laten gaan. Dat is namelijk erg duur in Oeganda. Door maandelijks dertig euro te storten, kan een kind wel naar school. Voor zestig euro per maand krijgt het kind ook onderdak, eten, kleding en medische verzorging.’ Wie een kind sponsort kan daarmee corresponderen, foto’s en informatie ontvangen en zo de ontwikkeling volgen.

Chenine hoopt dat NHL’ers van de PABO een leskist willen ontwikkelen. ‘Daarmee kunnen onze vrijwilligers dan langs scholen om te vertellen over het project, of scholen kunnen het materiaal lenen en zelf aandacht aan ons project besteden. Met de school kunnen ze bijvoorbeeld een kind sponsoren, als iedere leerling elke maand vijftig eurocent geeft, ben je al een heel eind.
Wie een maandelijkse bijdrage te veel vindt, kan ook vriend worden voor vijfentwintig euro per jaar. Iedereen kan iets bijdragen. Al is het een eenmalige actie, of het aandragen van een idee. We willen graag meer kinderen helpen en daar is meer geld voor nodig.’


===============================================

Bron: Friesch Dagblad/Anneke Visser 14 oktober 2008:

Kollumse Chenine Bosch zet zich in voor weeshuis
De kippen worden te duur voor hulpproject in Uganda

Kollum - Er zijn nog zóveel weeskinderen in Uganda die hulp kunnen gebruiken, verzucht de 26-jarige Chenine Bosch uit Kollum. ,,Maar we moeten nu eerst zorgen dat we geld genoeg hebben om de honderd die we helpen, te kunnen blijven ondersteunen.”

Vorige zomer reisde Bosch, inmiddels bestuurslid van Het Linda Project, met een vriendin af naar het weeshuis van de stichting in Lira. De twee Friezinnen verzorgden activiteiten voor de kinderen en hielpen bij het ordenen van dossiers. De reis was ,,heftig”, vertelt ze. ,,Het was er volop oorlog.”
Het stadje Lira ligt in Noord-Uganda, een gebied waar rebellen van het Verzetsleger van de Heer de afgelopen jaren talloze kinderen hebben ontvoerd en mensen hebben vermoord.

Er zijn zoveel kinderen wees geworden dat er ,,wel duizend” opgenomen zouden kunnen worden in het weeshuis van Het Linda (Licht in dynamisch Afrika) Project, vertelt ze. Tien jaar geleden emigreerde de Nederlandse Jozina van Eerdenburg naar het land om kinderen in Lira op te vangen. De toeloop is sindsdien zo groot, dat ze alleen kinderen die helemaal niemand meer hebben, kan opnemen in het huis. Dat zijn er nu 43. Voor 57 anderen wordt het (kost)schoolgeld betaald.
Nu er een vredesakkoord getekend is en het land zich voorzichtig probeert te herstellen, staat haar stichting voor een nieuw probleem. De wildgroei van buitenlandse handeltjes brengt een enorme inflatie met zich mee. Het geld van de stichting is steeds minder waard. ,,Voorheen kocht je een kip voor 7000 shilling. Nu kost ’ie 15.000 shilling.”

De kostschool waar een deel van de kinderen ‘voortgezet onderwijs’ volgt, heeft het schoolgeld flink moeten verhogen. ,,De leerlingen krijgen daar een paar keer per dag maïs en bonen. Maar de prijzen daarvan zijn enorm gestegen. En dat gaat nog steeds door.” Ieder kind in het tehuis en op de kostschool kost nu bijna het dubbele, zegt Bosch. ,,We hebben voor veertig kinderen een sponsor in Nederland, maar dat is lang niet genoeg. Het geld begint op te raken.”


Bakkerij
Met een pas opgezette bakkerij probeert de stichting ter plaatse wat geld te verdienen. Enkele jongeren die in het tehuis wonen en hun opleiding hebben afgerond, werken erin mee. Het weeshuis zelf wordt vrijwel volledig gerund door Ugandezen. ,,De kinderen kunnen tot hun 25e bij het tehuis blijven wonen, als dat nodig is”, vertelt het bestuurslid. ,,Je kunt ze niet zomaar wegsturen. Voorwaarde is wel dat ze hun best doen op school.” Nu gaan de kinderen van het tehuis nog naar een lokale school, maar wat de stichting betreft komt daar verandering in. ,,We zijn bezig met het opzetten van een eigen school, binnen de muren van het project. Maar voordat zoiets rond is, ben je wel even bezig in Uganda.” Voorlopig is daar ook geen geld voor, zegt Bosch. ,,We moeten nu eerst zien dat we weer genoeg geld krijgen om onze honderd kinderen te eten te geven en ze naar school te laten gaan.”